قرارداد آپشن یا گزینه ای (Option) چیست؟

قرارداد آپشن یا گزینه ای (Option) چیست؟
  • محمد میرزایی شیرمرد
  • زمان مطالعه: 5دقیقه
  • دیدگاه ها ‏بدون دیدگاه
  • مطالعه شده توسط ‏ 642 نفر

قرارداد آپشن یا گزینه ای (Option) چیست؟

قرارداد آپشن یا گزینه ای (Option) توافقی است که به تریدر حق خرید یا فروش یک دارایی را با قیمت از پیش تعیین شده، قبل یا بعد از تاریخ معین شده می دهد. اگرچه به نظر می رسد که قراردادهای آپشن شبیه به قراردادهای آتی باشند، اما تریدرهایی که برای خرید قراردادهای آپشن اقدام می کنند، موظف به انجام یا اجرای قرارداد نیستند.

قراردادهای آپشن معاملات مشتقه ای هستند که می توانند طبق طیف وسیعی از دارایی ها، مانند سهام و ارزهای دیجیتال پایه گذاری شوند. همچنین این قراردادها ممکن است از شاخص های مالی حاصل شوند. به طور معمول، قراردادهای آپشن برای پوشش ریسک در معاملات موجود و معاملات سفته مورد استفاده قرار می گیرد.

نحوه کارکرد قراردادهای آپشن

دو نوع گزینه در قراردادهای آپشن وجود دارد که با عنوان Put (فروش) و Call (خرید) شناخته می شوند. در نوع Call به صاحب قرارداد حق خرید دارایی اعطا می شود، در حالی که در نوع Put، حق فروش به صاحب قرارداد داده می شود.

به این ترتیب، معمولاً تریدرها هنگامی که انتظار افزایش قیمت دارایی را دارند، نوع “خرید” را انتخاب می کنند و وقتی که انتظار کاهش قیمت را دارند، نوع “فروش” را انتخاب می کنند.

علاوه بر این دو حالت، امکان استفاده ترکیبی از این گزینه ها برای مواقعی که بازار در نوسان است وجود دارد.

مؤلفه های قرارداد های آپشن

قراردادهای آپشن شامل حداقل چهار مؤلفه می شوند: تعداد، تاریخ سررسید، قیمت توافق شده و پریمیوم قرارداد.

تعداد:

این بخش به تعداد دارایی هایی که در قرارداد معامله می شوند اشاره دارد.

تاریخ سررسید:

تاریخی است که پس از آن تریدر دیگر نمی تواند از قرارداد خود را به اجرا بگذارد.

قیمت توافق شده:

قیمتی است که در ابتدای قرارداد تنظیم می شود و دارایی مندرج در قرارداد با آن قیمت خریداری یا فروخته می شود.

پریمیوم:

پریمیوم کل مبلغی است که یک سرمایه گذار برای بدست آوردن حق انتخاب خرید و فروش قرارداد باید بپردازد. بنابراین خریداران با توجه به ارزش پریمیوم، که دائماً در حال تغییر است، با نزدیک شدن تاریخ سررسید، از فروشندگان قرارداد را خریداری می کنند.

اساساً اگر قیمت توافق شده کمتر از قیمت بازار باشد، تریدر می تواند دارایی مد نظر خود را با تخفیف خریداری کند و پس از درج پریمیوم در قرارداد، ممکن است از گزینه فروش خود برای کسب سود استفاده کنند. اما اگر قیمت توافق شده از قیمت بازار بالاتر باشد، دارنده قرارداد دلیلی برای استفاده از این گزینه ندارد و قرارداد بی فایده محسوب می شود. هنگامی که قرارداد اجرا نشود، خریدار فقط مبلغی را که برای پریمیوم پرداخت شده را از دست می دهد.

توجه به این نکته مهم است که اگرچه خریداران گزینه های فروش یا خرید را برای انتخاب دارند، اما تصمیم فروشندگان به تصمیم خریداران بستگی دارند. بنابراین اگر تریدری تصمیم به فروش قرارداد خود را بگیرد، فروشنده موظف به فروش دارایی است.

بنابراین می توان گفت که فروشندگان در مقایسه با خریداران بیشتر در معرض خطر هستند. در حالی که ضرر و زیان خریداران محدود به مبلغ پریمیوم برای قرارداد است، فروشندگان بسته به قیمت دارایی در بازار می توانند متحمل ضررهای بیشتری بشوند.

برخی از قراردادها به تریدرها این امکان را می دهند که قبل از تاریخ سررسید در هر زمان از گزینه خود استفاده کنند. این قراردادها معمولاً به عنوان قراردادهای آمریکایی شناخته می شوند. در مقابل، قراردادهای آپشن اروپایی فقط در تاریخ سررسید قابل اجرا هستند. البته لازم به ذکر است که این نوع از قراردادها هیچ ارتباطی با موقعیت جغرافیایی آنها ندارند.

 

همراه ما باشید.

نوشته هایی که شاید خواندنش برای شما جالب باشد

دیدگاه ها

دیدگاه های نوشته

‏بدون دیدگاه
مشترک شدن در دیدگاه های این نوشته
اطلاع از
guest
0 دیدکاه های این نوشته
بازخورد درون خطی
مشاهده همه دیدگاه ها

ارزهای دیجیتال در یک نگاه

  • مخترع : ویتالیک بوترین
  • تاریخ معرفی : اواسط ۲۰۱۳
  • کشور مبداء : روسیه
  • محدودیت کوین : بدون محدودیت
  • روش عرضه اولیه : پیش فروش
  • بلاکچین : نسل دوم
  • پروتکل بلاکچین : اثبات انجام کار در حال حرکت به اثبات سهام
  • حریم خصوصی : بالا
  • قابلیت رهگیری : دارد
  • اسم و‌ واحد ارز : اتریوم ( اتر )
  • نماد ارز : ETH
  • کارمزد تراکنش : متغیر است
  • الگوریتم استخراج : ETHASH
  • زمان تکمیل بلاک : ۱۴ ثانیه
  • قابلیت استخراج : دارد
  • زبان برنامه نویسی : Solidity

  • مخترع : چارلی لی
  • تاریخ معرفی : هفتم اکتبر ۲۰۱۱
  • روش عرضه اولیه : استخراج بلاک جنسیس
  • محدودیت کوین : ۸۴ میلیون واحد
  • پروتکل بلاک‌چین : اثبات انجام کار
  • حریم خصوصی : بالا
  • قابلیت رهگیری : دارد
  • اسم و‌ واحد ارز : لایت کوین
  • نماد ارز : LTC
  • کارمزد تراکنش : بسته به کیف پول ‌‌و شلوغی شبکه متغیر است
  • الگوریتم : SCRYPT
  • زمان بلاک : حدود ۲.۵ دقیقه
  • استخراج : کارت گرافیک (GPU) – دستگاه های ASIC
  • مقیاس پذیر : می باشد

  • مخترع : چارز هاسکینسو
  • تاریخ معرفی : دسامبر ۲۰۱۷
  • محدودیت کوین : ۴۵ میلیارد واحد
  • بلاکچین : نسل سوم
  • حریم خصوصی : بالا
  • اسم و‌ واحد ارز : کاردانو
  • نماد ارز : ADA
  • کارمزد تراکنش : کمتر از یک دلار
  • الگوریتم : اثبات سهام
  • استخراج : با توجه به اثبات سهام بودن بستگی به میزان دارایی این ارز دارد.
  • مقیاس پذیر : محدودیت مقیاس پذیری ندارد

  • مخترع : دیوید شوارتز و جد مکالب
  • هدف : حل مشکل کند بودن و بالا بودن کارمزد پرداخت های برون مرزی
  • مصارف : پرداخت برون مرزی
  • تاریخ معرفی : ژانویه ۲۰۱۲
  • کشور مبداء : آمریکا
  • محدودیت کوین : صد میلیارد
  • تورم : ندارد
  • الگوریتم : (Proof of Correctness (PoC
  • پروتکل اجماع : اثبات درستی
  • زمان تراکنش : ۴ ثانیه
  • اسم و‌ واحد ارز : اتریوم ( اتر )
  • نماد ارز : XRP
  • قابلیت استخراج : ندارد
  • زبان برنامه نویسی : ++C/c
    JavaScript
    Java
    Go
  • بازار هدف : موسسه های مالی
  • همکاری های مهم : رویال بانک کانادا ، بانک ملی استرالیا ، دیلویتی، مانی گرام و …

  • مخترع : جد مکالب
  • هدف : تسهیل خدمات پرداختی برون مرزی برای افراد عادی
  • مصارف : پرداخت برون مرزی
  • تاریخ معرفی : ۲۰۱۴
  • کشور مبداء : آمریکا
  • محدودیت کوین : صد و پنج میلیارد + ۱ درصد سالیانه
  • تورم : دارد ، سالیانه یک درصد
  • الگوریتم : (Proof of Correctness (PoC
  • پروتکل اجماع : پروتکل اجماع ویژه استلار
  • زمان تراکنش : ۳ تا ۵ثانیه
  • اسم و‌ واحد ارز : استلار (لومن)
  • نماد ارز : XLM
  • قابلیت استخراج : ندارد
  • زبان برنامه نویسی : ++C/c
    JavaScript
    Go
  • بازار هدف : موسسه های مالی
  • همکاری های مهم : شراکت با کمپانی IBM

  • مخترع : جرد تیت
  • هدف : امنیت ، کاربرد به عنوان پول ، یک روش پرداخت سریع و آسان
  • دیجی بایت اولین ارز رمزپایه ای بود که فناوری SegWit به معنای شاهد جداگانه را مورد استفاده قرار داد که همین باعث بروز نوآوری های دیگری مانند تراکنش های کراس چین و تایید تکی تراکنش شد.
  • تاریخ معرفی : ۲۰۱۴
  • کشور مبداء : آمریکا
  • محدودیت کوین : بیست و یک میلیارد واحد
  • زمان تراکنش : ۱۵ ثانیه برای هر بلاک
  • اسم و‌ واحد ارز : دیجی بایت
  • نماد ارز : DGB
  • قابلیت استخراج : دارد
  • استخراج به وسیله‌ی : GPU , ASIC را دارد و کاربرانی توانند به یک استخر استخراج بپیوندند
  • الگوریتم استخراج : SHA256,Scrypt,Qubit,odocrypt,Skein
  • زبان برنامه نویسی : ++c
  • مقیاس پذیری : دارد

  • مخترع : جاستین سان
  • هدف : ایجاد اینترنت غیر متمرکز
  • تاریخ معرفی : جولای ۲۰۱۷
  • کشور مبداء : سنگاپور
  • محدودیت کوین : ۹۹.۳بیلیون
  • پروتکل بلاکچین : (Delegated Proof of Stake – DPoS)
  • زمان تراکنش : ۳ ثانیه برای هر بلاک
  • اسم و‌ واحد ارز : ترونیکس
  • نماد ارز : TRX
  • قیمت اولیه : در یکم جولای ۲۰۱۷حدود دو سنت بوده است.
  • زبان برنامه نویسی :
    JavaScript / Java / Rust / C++ / Shell

 

  • مخترع : آرتور بریتمن
  • هدف : یک پلتفرم خود اصلاح گر
  • تاریخ معرفی : در جولای۲۰۱۷ معرفی و در سپتامبر۲۰۱۸ راه اندازی
  • کشور مبداء : سوئیس
  • تعداد کل واحدها :۷۶۳.۳۰میلیون
  • الگوریتم مورد استفاده: dPos اثبات سهام از طریق گره قانونی
  • اسم و‌ واحد ارز : تزوس Tezos
  • نماد ارز : XTZ
  • قیمت اولیه: در اکتبر۲۰۱۷حدود ۲.۳۵$ بوده است
  • زبان برنامه نویسی : OCaml
wallets

کیف پول معتبر
ارزهای دیجیتال

price

آخرین قیمت
ارزهای دیجیتال

app

دانلود اپلیکیشن
موبایل ارزینجا

0
دیدگاه خودتون رو درباره این نوشته بنویسیدx
()
x