اگر از بیت کوین و ارزهای دیجیتال چیزی نمیدونید، یا تعریف هایی از آن ها شنیدید که گیج کننده است، نگران نباشید. تقریبا 90 درصد مردم دنیا اطلاعاتی در این زمینه ندارند. رمز ارز ها یا همان ارز های دیجیتال، که بیت کوین یکی از آنهاست مبحث جدیدی است. پس نداشتن اطلاعات لازم در این زمینه، چیز عجیبی نیست.
بگذارید خیالتان را راحت کنیم. بعد از مطالعه این بخش شما صفر تا صد همه ی آن چیزی که باید از دنیای کریپتوکارنسی بدانید را به زبان ساده فرا خواهید گرفت.
رمز ارز ها یا ارزهای دیجیتال (به انگلیسی Cryptocurrency کریپتوکارنسی) شکل جدیدی از پول است. پس ابتدا باید بدانیم پول چیست.
تعریف و تاریخچه پول
پول وسیله یا کالایی برای خرید است که کاملا قراردادی است. یعنی افراد توافق می کنند که در ازای دریافت یک وسیله، وسیله ی دیگری را به خریدار بدهند. بیایید نگاهی بر سیر پول بیاندازیم.
مبادله کالا به کالا
سالیان سال پیش انسان ها برای رفع نیاز های خود مبادله ی کالا به کالا می کردند. یعنی اگر من مقدار بیش از نیاز خودم شیر گاو داشتم و شما تخم مرغ و ما به کالای هم نیاز داشتیم، آن ها را با هم مبادله می کردیم. من به شما شیر میدادم و شما به من تخم مرغ.
این روش مشکلات بسیاری داشت. مثلا ممکن بود کسی به وسیله ی من نیاز نداشته باشد. ضمنا ارزش گذاری روی کالا ممکن نبود مثلا ممکن بود من حاضر به مبادله ی شیر خود با 10 تخم مرغ بودم ولی به نظر شما آن مقدار شیر ارزش 5 تخم مرغ بیشتر را نداشت.
یک کالای واحد
برای همین مردم تصمیم گرفتند که یک کالای مشخص مثل نمک، صدف و یا پنبه را به عنوان وسیله ی مبادله قرار دهند که هم حمل آن آسان تر باشد، هم همه به آن نیاز داشته باشند تا برای همه ا ارزش باشد.
طلا و نقره
کم کم مردم تصمیم گرفتند که از فلزات به عنوان پول استفاده کنند. فلزاتی که مقاومت بیشتری داشتند و کمیاب تر هم بودند. میدانیم که اصل کمیابی چیزی می تواند باعث ایجاد ارزش برای آن شود. سنگ به راحتی یافت می شود پس ارزش ندارد، اما یافتن طلا کار سختی است. پس با ارزش است!
دیری نگذشت که حکومت ها شروع به ضرب سکه های فلزی کردند و آن سکه ها وسیله ی تبادل کالا شدند.
اسکناس ها و بانک ها چگونه به وجود آمدند؟
حمل سکه در مقادیر بالا کار ساده ای نبود. برای همین مردم سکه های خود را به جایی می سپردند و در عوض آن سکه ها، برگه ای به شخص داده میشد که تضمین می کرد فرد تعدادی سکه نزد فلان شخص امین دارد. مثلا شما ده سکه به گروه تجاری من می سپردید و من روی کاغذی تضمین می دادم شما نزد من ده سکه دارید. شما نیز هنگام خرید، آن برگه را به شخص فروشنده می دادید تا در عوض کالایی که به شما می دهد، سکه های شما را از من بگیرد.
به این شکل کم کم مبادلات صرفا با کاغذی که روی آن مهر و امضای امانتدار سکه ها وجود داشت، انجام میشد. اینگونه بود که اسکناس با پشتوانه طلا اختراع شد.
اگر به اسکناس های امروزی هم دقت کرده باشید، امضاهایی روی آن هست که نشان از تضمین شخص امضا دهنده درباره ی ارزش اسکناس است که یادگار همان روزها است.
پول بدون پشتوانه
تا سال 1971 هر اسکناس معادل مقداری طلا در نظر گرفته می شد. مثلا به ازای هر یک دلار 1 گرم طلا وجود داشت(اعداد فرضی است). اما از آن زمان به بعد ایالات متحده اعلام کرد که دیگر به استاندارد طلا پایبند نیست و ارزش هر دلار را خود حاکمیت تعیین می کند. این موضوع تبدیل به سرآغاز فصل جدیدی در نظام مالی دنیا شد.
ارز فیات
امروزه تقریبا تمام واحد های پول کشور ها مثل دلار، ریال، پوند و غیره که به آنها ارز فیات گفته می شود، بدون پشتوانه ی طلا هستند و تنها حاکمیت است که بر ارزش گذاری روی آن ها نقش دارد. ساده تر بگویم. اسکناس های کشور ها چیزی جز برگه ی کاغذ نیستند و به ازای آن هیچ فلز ارزشمندی مثل طلا وجود ندارد. اگر حاکمیت ایالت متحده روی یک برگه کاغذ بنویسد 2 دلار، ارزش آن برگه دو دلار است و اگر بنویسد 100 دلار، همان برگه قبلی، این بار صد دلار می ارزد. در واقع حاکمیت می تواند هر چقدر که دلش می خواهد بدون اینکه پشتوانه ی طلا وجود داشته باشد، پول تولید کند.
تورم
یکی از مشکلات پول بی پشتوانه تورم زایی است. تصور کنید که مثلا یک خودکار یک دلار بیارزد و یک دلار ارزشی برابر یک گرم طلا داشته باشد. با افزایش چاپ پول بدون پشتوانه، دیگر به ازای یک گرم طلا یک دلار وجود ندارد. بلکه مقداری بیشتر از آن وجود دارد. مثلا به ازای هر یک گرم طلا، دو دلار وجود دارد. اما ارزش آن خودکار کماکان یک گرم طلاست که برابر می شود با دو دلار. همین افزایش قیمت از یک دلار به دو دلار حاصل چاپ بدون پشتوانه است که تورم زایی میکند.
بانکداری آنلاین
با گسترش اینترنت، پول ها شکل جدیدی به خود گرفتند. به جای آنکه روی کاغذ مبلغی ثبت شود و آن به گردش در بیاید، بانکداری دیجیتال شد. برای مثال شما در حساب بانکی خود یک میلیون تومان پول دارید. این پول را می توانید توسط همراه بانک یا دستگاه خودپرداز بدون اینکه شکل فیزیکی از آن ببینید خرج کنید یا انتقال دهید. با این کار صرفا چند عدد و کد بین بانک ها جا به جا می شود و اعتبار شما را به شخص دیگری می دهند.
ارز دیجیتال
در سال 2008 انقلاب جدیدی در حوزه ی پول و ارز به وجود آمد. شخصی با اسم مستعار ساتوشی ناکاموتو با کمک فناوری بلاک چین (که بعدا به آن خواهیم پرداخت) شکل جدیدی از پول را به وجود آورد که به اسم بیت کوین شناخته میشود.
بیت کوین به زبان ساده
برای درک بهتر چیستی بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال باید بپذیریم که شکل جدیدی از پول به وجود آمده است. همانطور که در برهه ای از زمان نمک پول بوده و سپس سکه و طلا پول شناخته شدند. و بعد اسکناس پا به بازار های مالی گذاشت، امروز نیز بیت کوین شکل جدیدی از پول است.
بیت کوین مانند بانکداری اینترنتی با کامپیوتر سروکار دارد. با این تفاوت که در شکل آنلاین بانکداری شما امکان گرفتن شکل فیزیکی از پول خود را دارید. اما اینجا این پول هیچ شکل فیزیکی ندارد و صرفا یک کد است. طبق فرمول های ریاضی یک کد مخصوص تولید می شود که مبنای مبادلات قرار میگیرد. ( از نظر تخصصی شاید این مثال، مثال خیلی خوبی نباشد. اما برای درک بهتر می توانیم به کد چند رقمی که با آن سیم کارت اعتباری خود را شارژ می کنیم اشاره کنیم. یک کد که اعتبار مالی دارد.)
اگر بخواهیم دقیق تر بگوییم، بیت کوین بر اساس عدم اعتماد به دولت ها به وجود آمد. دولت ها می توانند ارز فیات خود را به هر میزانی که می خواهند چاپ کنند و برای آن ارزش تعریف کنند که بی نهایت غلط، بی پشتوانه و خطرناک است. اما بیت کوین طبق فرمول های ریاضی، مانند طلا که معادن محدودی دارد، بیش از یک مقدار مشخص تولید نمی شود. بعد از آن که همه ی بیت کوین ممکن تولید شد، صرفا با آن میتوان به تجارت پرداخت و آن را تبادل کرد.
در یک مقایسه کلی، بیت کوین مانند طلا امکان تولید بی رویه ندارد. پس تورم زا نیست. ضمنا در دست دولت ها هم نیست. پس مستقلا می تواند عمل کند و به دولتی وابستگی ندارد. در بانکداری آنلاین حاکمیت می تواند حساب شما را مسدود کند و اساسا واسطه ای به اسم بانک مسئول تمامی نقل و انتقالات مالی شما است. اما توسط بیت کوین من می توانم مستقیما بدون دخالت هیچ بانک و یا دولتی از هر کشوری به هر کشور دیگه ای برای شما پول واریز کنم.
همین موضوع عدم وجود واسطه، می تواند بیت کوین را به یک روش مهم مبادلات تجاری در شرایط تحریم تبدیل کند.
امنیت و شفافیت بیت کوین
برای حفظ امنیت دارایی ها دو راهکار وجود دارد. یکی مخفی کردن آن از چشمان همه. دوم نشان دادن آن جلوی چشم همه به شکلی که همه مراقب آن باشند.
اجازه بدهید کمی بیشتر توضیح بدهم. بانک ها پول های خود را به صورت متمرکز در جایی مثل گاو صندوق و اطلاعات خود را بر روی سروری ذخیره می کنند که از دسترس بقیه دور باشد. در این صورت اگر کسی بتواند به گاو صندوق یا سرور اطلاعات دسترسی داشته باشد یا سرور را هک کند، به راحتی می تواند آنها را به سرقت ببرد.
اما بیت کوین از روش دوم استفاده میکند. تصور کنید من روی یک برگه چیزی بنویسم و همزمان 5 میلیون نفر از این نوشته من عکس بگیرند و در گوشی خود ذخیره کنند. حالا هیچ کس نمی تواند اطلاعات این برگه را تغییر دهد. چرا که هر تغییری باید روی برگه اصلی من و 5 میلیون عکس آن روی گوشی افراد مختلف اعمال شود. عملا تغییر این اطلاعات غیر ممکن است.
بیت کوین اینگونه عمل می کند. تمامی تغییرات و جا به جایی های مالی را روی دستگاه ها و سرور های مختلف ثبت می کند و همه به آن دسترسی خواهند داشت. اگر کسی بخواهد تغییری روی اطلاعات به وجود آورد باید بتواند تک تک افراد را هک کند و این اطلاعات را تغییر دهد که عملا غیر ممکن است.
بلاکچین به زبان ساده
اگر بخش بیت کوین به زبان ساده را خوب مطالعه کرده باشید، احتمالا مفهوم بلاک چین را هم درک کردید!
در بخش شفافیت و امنیت بیت کوین گفتیم اگر برای مثال از روی یک نوشته چندین شخص مختلف عکس بگیرند، دیگر امکان تغییر محتوای تک تک عکس ها وجود ندارد. این اتفاق به کمک بلاک چین امکان پذیر است.
بلاک چین یک فناوری جدای از ارز های دیجیتال است. این فناوری مثل یک دفتر دیجیتال ثبت اطلاعات است. همان طور که قدما بر روی لوح های سنگی یا پوست حیوانات چیزی را می نوشتند یا مردم در دفتری مطالب را ثبت می کنند، می توانند از صورت دیجیتال آن یعنی بلاکچین این کار را انجام دهند. تفاوتی که .وجود دارد این است که اگر مثلا من بر روی صفحه ی 5 ام دفتری چیزی بنویسم و نوشتن اطلاعات را ادامه دهم تا به صفحه ی بیستم برسم، بعد از چندی می توانم به صفحه پنجم برگردم، آن را خط بزنم یا کاملا پاک کنم. اما در این فناوری پس از ثبت اطلاعات در یک بلاک (می توانیم برای درک بهتر هر بلاک را یک صفحه دیجیتال تعریف کنیم) امکان حذف یا پاک کردن آن بلاک وجود ندارد.
این فناوری که به زنجیره ی بلوکی نیز ترجمه شده است، نه فقط در ارز های دیجیتال، بلکه برای ثبت هر چیزی قابل استفاده است.
اتریوم و قراردادهای هوشمند
با استفاده از بیت کوین برای اولین بار در دنیا یک شبکه ی غیر متمرکز پولی ایجاد شد. ولی همانطور که قبلا هم گفته بودیم بلاکچین صرفا برای ارزهای دیجیتال نیست! با اینکه اتریوم خودش مانند بیت کوین یک ارز دیجیتال است، اما کاربرد های دیگری هم دارد. مثلا اجازه می دهد روی بلاک چین آن ارز دیجیتال دیگری هم ساخته شود. به ارز های دیجیتالی که روی بلاک چین ارز دیگری کار می کنند توکن گفته می شود.
اما مهم ترین دستاورد اتریوم که توسط یک نابغه روسی به اسم ویتالیک بوترین معرفی شد استفاده از قرارداد های هوشمند است. اما قرارداد هوشمند چیست؟
ابتدا نیاز است تا باهم مفهوم قرارداد را مرور کنیم. قرارداد نوعی توافق است که طرفین را متعهد می کند تا کاری را انجام دهند. مانند قرارداد کار برای یک شرکت در ازای دریافت حقوق، یا قرارداد خرید و فروش خودرو یا ملک.
قرارداد هوشمند هم یک قرارداد مثل قرارداد معمولی است. اما تفاوت هایی دارد. اولا این قراردادها یک کد برنامه نویسی است. ثانیا پس از اجرای آن روی بلاک چین دیگر امکان توقف آن وجود ندارد. پس طرفین مستلزم اجرای تمامی مفاد این قرارداد هستند.
کاری که اتریوم کرد بسیار جالب بود. با کار اتریوم، دیگر نیازی به ساخت بلاکچین جدید برای هر ایده یا پروژه جدید نیست. ایده پردازان می توانند از بلاک چین اتروم استفاده کنند و ایده خود را عملی کنند.
همچنین، همانطور که گفته شد می توان روی شبکه ی آن، ارز دیجیتال جدید (توکن) هم ساخت.
آیا بیت کوین و ارزهای دیجیتال قانونی هستند؟
نباید بیت کوین را با فعالیت های غیرقانونی اشتباه گرفت. به علت جدید بودن رمز ارزها، هنوز قوانین مشخصی برای آنها وجود ندارد. پس این ارزها در بیشتر کشور ها “بی قانون” هستند نه “غیر قانونی”.
با گسترش محبوبیت و شناخت این حوزه، مصوبات و قوانینی در حال شکل گیری هستند. برای مثال می توانیم به مصوبات مجلس روسیه و رای دادگاه واشنگتن اشاره کنیم. وزارت نیروی کشورمان نیز برای استخراج رمز ارزها، تعرفه هایی اعلام کرده است. البته هنوز قانون مشخصی برای خرید و فروش این ارزها وجود ندارد و همچنان بی قانون تلقی می شوند.
ماده 2 قانون مجازات عمومی تصریح می کند:
«هر فعل یا ترک فعل که مطابق قانون قابل مجازات یا مستلزم اقدامات تامینی یا تربیتی باشد جرم محسوب است و هیچ امری را نمی توان جرم دانست مگر آنکه به موجب قانون برای آن مجازات یا اقدامات تامینی یا تربیتی تعیین شده باشد جرم محسوب می شود.»
پس ارزهای دیجیتال غیر قانونی نیستند!
بخش دوم
آشنایی با سرمایه گذاری و معامله ارزهای دیجیتال
قبل از شروع این بخش لازم است ذکر شود که دنیای ارزهای دیجیتال نیازمند اطلاعات است. اگر بدون علم کافی دست به سرمایه گذاری و معامله بزنید، ممکن است متحمل ضرر های سنگین شوید. برای شروع این بخش اطلاعات خوبی را به شما می دهد.
قبل از شروع، حتما این توصیه ها را جدی بگیرید!
قصد نداریم شما را با این حرف ها بترسانیم. اما باید قبل از شروع هر کاری به قدر کافی از آن اطلاعات داشته باشید. ارزهای دیجیتال هم مثل هر بازار یا تجارتی می تواند به ما سود یا ضرر برساند. تصور کنید که شما یک شرکت واردات یا صادرات دارید. بدیهی است با نوسانات بازار ممکن است سود یا ضرر کنید. یا مثلا شما صاحب یک مغازه ی فروش کیف و کفش هستید. باز هم مشخص است که ماه هایی از سال مثل شب عید فروش شما بهتر است. بعضی ماه ها هم بازار کساد است. بازار بورس و هر بازار دیگری نیز همینطور است.
مشخص است با افزایش آگاهی و شناخت زیر و بم کار، این آسیب ها به حداقل می رسد. برای همین باید بازار را خوب بشناسیم.
قبل از شروع این سوال ها را از خود بپرسید:
- آیا تحمل شرایط پر استرس بازارهای اقتصادی را دارم؟
- آیا می توانم با نوسانات بازار هیجانی تصمیم نگیرم و درست و به جا خرید و فروش کنم؟
- آیا پولی که با آن وارد کار شده ام، سرمایه ی بلا استفاده است یا اگر از دست برود، زندگی من آسیب جدی می بیند؟
حتما باید به این نکات توجه کافی کنیم و خطرات بازار را بشناسیم.
ریسک های بازار ارز دیجیتال چیست؟
سرمایه گذاری در این بازار مانند بورس یک کار ریسکی است. مهم ترین این ریسک ها به شرح زیر است:
1. نوسانات بازار
این بازار، بازار پر نوسانی است. در بازه های کوتاه قیمت بالا و پایین می رود. البته اگر ما آموزش کافی دیده باشیم، و اخبار و تحلیل های درست را پیگیری کنیم، می توانیم از این نوسانات کسب درآمد کنیم. با خرید به موقع و فروش درست این کسب سود حاصل می شود.
2. سرقت و کلاهبرداری
معمولا اشخاص با امید به سود زیاد، درگیر کلاهبرداری ها می شوند. مثلا به امید چند برابر شدن دارایی خود، سرمایه خود را برای اشخاصی واریز می کنند که کلاهبردار هستند. اعتماد نا به جا و طمع برای پول بیشتر، دلیل این شکل از کلاهبرداری ها است. تا به امروز این شکل از کلاهبرداری به دفعات انجام شده است. حتی در توییتر و یوتیوب!
ضمنا تراکنش های ارزهای دیجیتال قابل بازگشت نیست. یعنی اگر شما به حساب کلاهبرداری بیت کوین واریز کنید، امکان پیگیری برای باز پس گرفتن دارایی خود را ندارید.
3. از دست رفتن دارایی ها
اگر آموزش های لازم را ندیده باشید و اشتباه ترید کنید، ممکن است سرمایه خود را از دست بدهید. پیشنهاد می کنیم اولا حتما مطالعه کافی در این حوزه داشته باشد. ثانیا سرمایه ی اصلی زندگی خودتان را وارد بازارهای پر ریسک نکنید. هیچ بازار پر ریسکی.
4. حفظ کیف پول ارز دیجیتال
باید حواستان به اطلاعات کیف پولتان باشد. اگر اطلاعات خود را گم کنید و نسخه ی پشتیبان از آن نداشته باشید، هیچ کس نمی تواند به شما کمک کند. هیچ کس! تاکنون چندین میلیون بیت کوین به دلیل عدم دسترسی به اطلاعات کیف پول برای همیشه معلق مانده اند. درست مثل اینکه شما در یک صندوقچه ی طلا پولی مخفی کنید. جایی چال کنید. و برای همیشه جای آن را فراموش کنید.
5. مسدود سازی حساب ها
متاسفانه به دلیل تحریم های اقتصادی، بعضی از کیف پول های صرافی های خارجی بدون هیچ اخطاری حساب های ایرانی ها را مسدود کرده اند. باید مراقب باشید که از کیف پول های امن تر استفاده کنید.
6. عدم نقد شوندگی
گاهی بعضی از افراد روی ارزهای دیجیتال گمنام سرمایه گذاری می کنند. این ارزها برای هر کسی مقبولیت ندارد. گاهی هیچ کس حاضر نیست ارز شما را بخرد. پس باید ارزهایی را خریداری کنید که خرید و فروش می شوند.
در کل مراقب ارزهای گمنام باشید. چرا که امکان دارد این ارزها کلاهبرداری باشند و پس از مدتی کلا ناپدید شوند.
7. حباب قیمت
گاهی قیمت بعضی ارزها به صورت عجیبی بالا می رود. مثلا چندی پیش قیمت دوج کوین (یکی از ارزهای دیجیتال) طی یک آگهی در شبکه های اجتماعی بالا رفت. اگر سواد کافی برای تشخیص درست خرید و فروش به موقع این ارزها را داشته باشیم، شاید بتوانیم از این اتفاقات سود ببریم. در غیر این صورت ممکن است ارز را با قیمت بالا خریداری کنیم و قیمت آن بسیار پایین تر از آن چیز که خریده اید، باقی بماند.
بعد از آنکه مطمئن شدید امکان ورود به حوزه ی ارزهای دیجیتال را دارید، باید حتما با مفهوم کیف پول آشنا شوید.
کیف پول
کیف پول ارزهای دیجیتال جایی است که دارایی های دیجیتال شما در آن قرار می گیرد. درست مثل کیف پولی که در جیب خود می گذارید و پول های کاغذی را در آن نگه می دارید. با این تفاوت که این کیف پول ها هم دیجیتال هستند. کیف پول رمز ارز ها را می توان به پنج دسته تقسیم کرد.
- تحت وب
- دسکتاپی
- موبایلی
- سخت افزاری
- کاغذی
در اینجا قصد داریم شما را با مزایا و معایب هر کدام به صورت اجمالی آشنا کنیم. پس از انتخاب کیف پول مناسب، پیشنهاد می کنیم در بخش “آموزش کیف پول ها” نحوه ی کار با آن ها را هم یاد بگیرید.
1. تحت وب
این کیف پول ها بر روی اینترنت وجود دارند. یعنی شما باید با یک مرورگر مثل گوگل کروم به آنها دسترسی داشته باشید.
مزایا:
راه اندازی این کیف پول ها بسیار ساده است. ضمنا دسترسی به آنها نیز دشواری خاصی ندارد.
معایب:
از آنجایی که کلید های خصوصی بر روی اینترنت ذخیره می شود، این کیف پول ها اصلا امن نیستند. امکان هک و سرقت از آن ها وجود دارد.
2. دسکتاپی:
این کیف پول ها یک نرم افزار هستند که روی کامپیوتر شما نصب می شوند.
مزایا:
از آنجایی که کلیدهای خصوصی روی هارد کامپیوتر ذخیره می شود، امنیت خوبی دارند. ضمنا راه اندازی آنان نیز آسان است.
معایب:
برخلاف کیف پول های تحت وب که شما می توانید با داشتن اینترنت به آن ها وصل شوید، این کیف پول نیاز به دستگاه شما هم دارد. پس دسترسی به این کیف پول سخت تر است. چرا که نمی توان همیشه لپ تاپ یا کامپیوتر شخصی خود را حمل کنیم.
3. موبایلی:
این کیف پول محبوب ترین شکل کیف پول است. چرا که برای اتصال به آن ها نیاز به یک گوشی هوشمند دارید. و این روز ها گوشی های هوشمند پر کاربرد ترین دستگاه الکترونیکی هستند.
مزایا:
راه اندازی آن ها بسیار ساده است. دسترسی به آن ها هم همینطور. با توجه به اینکه همواره همراه ما هستند، پس پرداخت با آن ها هم ساده است.
معایب:
با تمام خوبی های آن ها، معایبی هم دارند. مثلا برای سرمایه گذاری های سنگین و بلند مدت اصلا استفاده از آن ها پیشنهاد نمی شود. چون امکان هک شدن تلفن همراه، خرابی تلفن، دزدیده شدن آن و… وجود دارد.
4. سخت افزاری:
این کیف پول ها مثل یک فلش مموری هستند. اطلاعات شما بر روی یک فضای امن که به اینترنت متصل نیست ذخیره می شود.
مزایا:
می توان ادعا کرد که این کیف پول بسیار امن است. چرا که آفلاین هستند و به اینترنت متصل نیستند. فقط زمانی که شما بخواهید می توانید آن را به اینترنت متصل کنید. برای همین برای سرمایه گذاری های بلند مدت و نگهداری مبالغ سنگین مناسب هستند.
معایب:
امکان خرید و فروش با آن ها سخت است. کار با آن ها برای ترید کردن های کوتاه مدت آسان نیست. ضمنا رایگان هم نیستند و باید خریداری شوند.
5. کاغذی:
این کیف پول را می توان به دفترچه حساب بانکی تشبیه کرد. (البته برای درک بهتر نحوه ی کار آن ها.) کلید خصوصی ارز دیجیتال در این کیف پول روی کاغذ چاپ می شود. برای ساخت کیف پول کاغذی هر ارز دیجیتال، باید به سایت مربوطه آن مراجعه فرمایید.
مزایا:
بسیار زیاد امن هستند.
معایب:
استفاده از آن ها مشکل است. خطر مفقود شدن یا پاک شدن نوشته ها با گذر زمان هم وجود دارد.
در یک تقسیم بندی کلی می توان کیف پول ها را به دو دسته تقسیم کرد. آن هایی که به اینترنت متصل هستند و آن هایی که آفلاین هستند.
کیف پول های آنلاین برای کوتاه مدت و ترید کردن مناسب تر هستند. کیف پول های آفلاین برای سرمایه گذاری های دراز مدت مناسب تر هستند.
باید ابتدا بدانید قصد شما چیست و متناسب با آن کیف پول خود را انتخاب کنید. ضمنا ارزی که قصد خرید آن را دارید نیز بسیار مهم است. چرا که کیف پول ها همه ی ارزها را پشتیبانی نمی کنند.
پیشنهاد می کنیم برای آشنایی با کیف پول ها، اطلاعات آن ها و نحوه ی کار با آن ها حتما به “اینجا” مراجعه کنید.
جهت آشنایی کلی، بد نیست بدانیم که کیف پول کوینومی، اتمیک، تراست، لجر و ترزور از معروف ترین این کیف پول ها هستند.
حفظ امنین کیف پول
حالا که با انواع کیف پول آشنا شدیم، خوب است بدانیم که برای حفظ امنیت کیف پول باید چه کارهایی انجام داد.
فراموش نکنیم حفظ امنیت کیف پول، حفظ دارایی ها است. اگر برای کیف پول مشکلی پیش بیاید، دارایی های شما از دست می رود. پس این بحث را جدی بگیرید.
شش کار برای این منظور توصیه می شود:
1. تهییه نسخه ی پشتیبان یا بک آپ
ماهیت بلاک چین این گونه ایجاب می کند که هیچ کس به اطلاعات شما دسترسی نداشته باشد. یعنی اگر کیف پول سخت افزاری شما گم شود و یا تلفن همراه شما دچار آسیب گردد، امکان دسترسی شما به سرمایه خود برای همیشه از بین می رود.
برای همین منظور شما باید حتما از آن بک آپ داشته باشید. بعضی از کیف پول ها به شما یک رشته کلمات حاوی 12 تا 16 کلمه می دهند. اگر این کد را داشته باشید و گوشی شما دچار مشکل شود، باز هم امکان دسترسی به دارایی های خود را خواهید داشت.
شما باید از آن کد به خوبی مراقبت کنید. حواستان باشد اگر این کد لو برود، شخص دیگری می تواند به حساب شما متصل شود.
بعضی کیف پول ها هم یک فایل را به عنوان بک آپ ارائه میدهند که با یک رمز عبور از جانب شما رمزنگاری شده است. در این کیف پول ها با آپلود کردن فایل و وارد کردن رمز عبور، می توانید دارایی های خود را بازیابی کنید.
البته باز هم تاکید می کنیم که باید مراقب امنیت نسخه ی پشتیبان باشید.
2. داشتن بیش از یک کیف پول
شاید از قدیمی تر ها شنیده باشید که نباید همه ی پول هایمان را در یک جیب بگذاریم. به این شکل می توانیم آنها را از خطر سرقت حفظ کنیم. این اتفاق اینجا هم صادق است.
یعنی پیشنهاد می کنیم همه ی دارایی های خود را بر روی یک کیف پول نصب نکنید. داشتن چند کیف پول می تواند امنیت بیشتری برای دارایی های شما به ارمغان بیاورد.
3. مرورگر جداگانه
یکی از راه های سرقت اطلاعات، افزونه های مخرب مرورگر ها است. اگر از والت های تحت وب استفاده می کنید، پیشنهاد ما این است که از یک مرورگر دیگر برای کیف پول خود استفاده کنید.
4. ورود دو مرحله ای
اعتبار سنجی دو عاملی (2FA) یا همان ورود دو مرحله ای روشی برای تایید هویت شما است که معمولا هنگام برداشت یا انجام نقل و انتقال مالی انجام می شود. به این شکل کیف پول، هویت شما را دو بار تایید می کند. این موضوع شانس هکر برای ورود به حساب شما را کاهش می دهد.
5. رمز عبور قوی
پیشنهاد می کنیم در رمز عبور خود از اعداد، حروف کوچک، بزرگ و علائم استفاده کنید. داشتن یک رمز قوی امکان ورود به حساب را کاهش می دهد.
6. به روز کردن نرم افزار ها
سعی کنید سیستم ضد بد افزار و در کل سیستم خود را بروز نگه دارید. این موضوع امکان هک شدن را کاهش می دهد.
چگونه به خرید و فروش ارزهای دیجیتال بپردازیم؟
بهترین راه برای یاد گرفتن کاری، انجام دادن آن است. پس پیشنهاد می کنیم اگر می خواهید این کار را یاد بگیرید، شروع به ترید کردن کنید. البته با مبالغ بسیار کم و مطالعه مطالب آموزشی.
فراموش نکنیم که این یک بازار پر ریسک است. اما با یاد گرفتن قواعد آن می توانید سود خوبی از آن کسب کنید.
پیشنهاد می کنیم بعد از مطالعه، مقدار بسیار کمی از یک ارز دیجیتال را خریداری کنید.
بهتر است ارز دیجیتالی مثل بیت کوین یا اتریوم که ارزهای معتبری هستند انتخاب کنید. قیمت یک واحد از آن بسیار زیاد است. پس بهتر است مثلا 0.001 واحد بیت کوین بگیرید.
به این علت قیمت پایین پیشنهاد می شود که امکان ضرر کردن را پایین می آورد. برای خرید این مقدار ارز، شما باید از طریق یک صرافی اقدام کنید.
اولین کار ساختن یک حساب در یک صرافی است. باید بدانیم که ممکن است صرافی های خارجی حساب شما را بلوکه کنند. به علت تحریم ها با تشخیص شماره تلفن وارد شده یا IP شما،ممکن است حساب شما بسته و دارایی های شما بلوکه شود.
می توانید از فیلترشکن استفاده کنید و شماره خود را وارد نکنید. ولی این موضوع هم ریسک را به صفر نمی رساند.
ضمنا صرافی های خارجی به دلار معامله می کنند. باز هم با توجه به تحریم ها، امکان خرید سخت است.
خرید ریالی
شما می توانید از روش های ریالی هم استفاده کنید. حواستان باشد صرافی ارز دیجیتال ایرانی معتبری را انتخاب کنید. چرا که ممکن است دچار مشکل شوید. پس حتما باید درباره ی آن تحقیق کنید.
شما می توانید از صرافی ارزینجا استفاده کنید. ابتدا یک کیف پول بسازید. سپس در سایت arzinja.info ثبت نام کنید. احراز هویت کنید. و با مبلغ پایین مقدار کمی از یک ارز معتبر بخرید. مشاوران ما می توانند در این زمینه به شما کمک کنند.
پس از آن که توانستید این مراحل را با موفقیت انجام دهید، می توانید با مبالغ بیشتر اقدام به خرید کنید.
این موضوع بسیار مهم است که هدف خود را بدانید. اگر قصد ترید کردن دارید باید به شکل مستمر اخبار و تحلیل های بازار را دنبال کنید. داشتن اطلاعات درست در این زمینه بسیار مهم است.
تکمیل می شود…