KYC سرواژهٔ Know Your Customer به معنی «مشتری خود را بشناس» است و از مقررات مبارزه با پول‌شویی در نظام بانکی به صرافی‌های رمزارز رسیده است. در این فرایند کاربر معمولاً اطلاعات هویتی، تصویر مدرک شناسایی، شمارهٔ تماس و گاهی تصویر یا ویدیوی زنده از خود ارائه می‌دهد و صرافی آن‌ها را با پایگاه‌های رسمی تطبیق می‌دهد.
در ایران، صرافی‌های داخلی از جمله ارزینجا موظف‌اند هویت کاربران را با کد ملی، شمارهٔ موبایل به نام خود فرد و شمارهٔ شبا تأیید کنند؛ واریز و برداشت ریالی تنها از حساب‌های بانکی به نام همان کاربر انجام می‌شود. سطوح بالاتر احراز هویت معمولاً سقف برداشت بیشتری را آزاد می‌کنند.
KYC از یک سو امنیت کاربر و امکان پیگیری در صورت مشکل را افزایش می‌دهد و از سوی دیگر به معنی سپردن اطلاعات شخصی به صرافی است؛ به همین دلیل بررسی اعتبار و سیاست حفظ حریم خصوصی صرافی پیش از ارسال مدارک اهمیت دارد. فروش یا اجارهٔ حساب احرازشده به دیگران، تخلف است و مسئولیت قانونی آن با صاحب حساب می‌ماند.
