
شهردار شهر پلتسبورگ در ایالت نیویورک آمریکا لایحهای با عنوان P-2 را در ۲۰ آگوست ۲۰۲۶ ارائه کرده که در صورت تصویب، صدور هرگونه مجوز برای تأسیسات جدید یا توسعهیافتهٔ پرمصرف برق را ۱۲ ماه متوقف میکند. ممنوعیت ماینینگ پلتسبورگ هنوز تصویب نشده است؛ جلسهٔ استماع عمومی در ۳ سپتامبر برگزار شد اما شورای شهر هنوز رأی نداده است.
ممنوعیت ماینینگ پلتسبورگ دقیقاً شامل چه چیزهایی میشود؟
نکتهٔ اصلی این لایحه در فهرست مشمولان آن است، نه در مدت آن. متن P-2 چهار فعالیت را کنار هم و زیر یک عنوان قرار داده است: استخراج رمزارز، اعتبارسنجی بلاک چین، محاسبات هوش مصنوعی و سرورفارمهای عمومی. معیار شمول هم نوع فعالیت نیست، بلکه مصرف برق است: هر تأسیساتی که دستکم ۳۰۰ کیلووات برق بکشد.
- تاریخ ارائهٔ لایحه: ۲۰ آگوست ۲۰۲۶ توسط شهردار پلتسبورگ
- مدت توقف پیشنهادی: ۱۲ ماه از زمان تصویب احتمالی
- دامنه: ماینینگ، اعتبارسنجی بلاک چین، محاسبات هوش مصنوعی و سرورفارم
- آستانهٔ مصرف برق برای مشمول شدن: دستکم ۳۰۰ کیلووات
- وضعیت فعلی: استماع عمومی ۳ سپتامبر برگزار شد، رأیگیری انجام نشد
- تأسیسات موجود: میتوانند بدون تغییر به فعالیت ادامه دهند
یعنی این طرح یک «ممنوعیت» به معنای تعطیلی نیست. آنچه متوقف میشود صدور مجوز تازه است؛ ماینرها و مراکز دادهٔ فعال در شهر دستنخورده میمانند. تاریخ دقیق رأیگیری شورا اعلام نشده است.
چرا کنار هم قرار گرفتن ماینینگ و هوش مصنوعی مهم است؟
تا پیش از این، مقررات محلی ماینینگ را صنعتی جداگانه میدیدند. در متن P-2 چنین تفکیکی وجود ندارد. ماینر بیت کوین و دیتاسنتر هوش مصنوعی از نگاه این لایحه یک چیز هستند: مصرفکنندهٔ بزرگ برق. این جابهجایی چارچوب، بحث را از «کریپتو خوب است یا بد» به «ظرفیت شبکهٔ برق چقدر است» منتقل میکند.
پیامد عملی این نگاه برای صنعت استخراج قابل توجه است. ماینر دیگر فقط با ماینر رقابت نمیکند، بلکه برای همان مگاوات با شرکتهای هوش مصنوعی هم رقابت میکند؛ رقابتی که در تحلیل مصرف انرژی شبکهٔ بیت کوین ابعاد آن بررسی شده است. نمونهٔ مقابلش را میتوان در تخصیص ۲۰۰۰ مگاوات برق پاکستان به ماینینگ دید، جایی که برق ارزان به جای محدودیت، به ابزار جذب سرمایه تبدیل شد.
تفاوت این طرح با ممنوعیتهای قبلی چیست؟
مقایسه با نمونهٔ روسیه گویاست. آنچه در ممنوعیت استخراج بیت کوین در مسکو اجرا شد، تصمیمی در سطح دولت مرکزی، با افق چندساله و لازمالاجرا بود. طرح پلتسبورگ در سه نقطه متفاوت است: دامنهٔ آن یک شهر است نه یک کشور، مدت آن ۱۲ ماه است نه چند سال، و از همه مهمتر هنوز به تصویب نرسیده و ممکن است اصلاح یا رد شود.
برای بازار، اثر مستقیم چنین طرحهایی معمولاً در هزینهٔ برق و در نهایت در سختی شبکه دیده میشود؛ همان متغیری که نوسانهای اخیرش در واگرایی سهام ماینرها و دیتاسنترهای هوش مصنوعی دنبال شده است. برای کاربر ایرانی پیام عملی سادهتر است: سودآوری استخراج بیش از هر چیز تابع قیمت برق است. همین منطق در کاهش ذخایر ماینرها به کف ۱۲ سال و در انتخاب ارز مناسب برای استخراج که در راهنمای بهترین رمزارزها برای ماینینگ آمده، نقش تعیینکننده دارد.
جمعبندی
ممنوعیت ماینینگ پلتسبورگ فعلاً یک پیشنهاد است، نه یک قانون؛ لایحهٔ P-2 پس از استماع عمومی هنوز رأی نگرفته و سرنوشتش مشخص نیست. اما اهمیت آن فراتر از یک شهر کوچک است، چون برای نخستینبار استخراج رمزارز و دیتاسنتر هوش مصنوعی را در یک دستهٔ قانونی واحد و با معیار ۳۰۰ کیلووات مصرف برق تعریف میکند. اگر این الگو تکرار شود، چانهزنی صنعت ماینینگ در سالهای آینده نه با نهادهای مالی، که با سیاستگذاران انرژی خواهد بود. دادههای ظرفیت و برنامههای انرژی این ایالت از طریق مرجع انرژی ایالت نیویورک منتشر میشود.
سوالات متداول
آیا ماینینگ در پلتسبورگ ممنوع شده است؟
خیر. لایحهٔ P-2 در ۲۰ آگوست ۲۰۲۶ ارائه شده و جلسهٔ استماع عمومی آن در ۳ سپتامبر برگزار شده، اما شورای شهر هنوز رأی نداده و طرح تصویب نشده است.
این طرح دقیقاً چه چیزی را متوقف میکند؟
صدور مجوز برای تأسیسات جدید یا توسعهیافته با مصرف دستکم ۳۰۰ کیلووات برق، به مدت ۱۲ ماه. تأسیسات موجود میتوانند به فعالیت خود ادامه دهند.
چرا دیتاسنتر هوش مصنوعی هم مشمول شده است؟
چون معیار لایحه مصرف برق است نه نوع فعالیت. ماینینگ، اعتبارسنجی بلاک چین، محاسبات هوش مصنوعی و سرورفارم همگی زیر یک آستانهٔ واحد تعریف شدهاند.