حجم تسویه استیبل کوین ویزا از مرز ۲۰ میلیارد دلار در سال عبور کرد؛ رقمی که نسبت به سال گذشته ۱۵ برابر شده است. اما خبر اصلی این عدد نیست. ویزا میخواهد دادههای شبکهٔ پرداختش، یعنی VisaNet، را در اختیار وامدهندگان آنچین بگذارد تا ناشران کارتهای کریپتویی سرمایه در گردش بگیرند.
تسویه استیبل کوین ویزا چه چیزی را در ساختار اعتبار عوض میکند؟
تا امروز دو دنیای اعتبارسنجی از هم جدا بودند. شبکههای پرداخت سنتی دههها سابقهٔ رفتار پرداخت و ریسک هر پذیرنده را در پایگاههای بستهٔ خودشان نگه داشتهاند. در طرف دیگر پروتکلهای وامدهی آنچین چون هیچ دیدی به سابقهٔ وامگیرنده ندارند، مجبورند همهچیز را با وثیقهٔ مازاد پوشش بدهند؛ نتیجهاش وامی گران و کمکاربرد برای کسبوکار واقعی است.
چیزی که حالا اعلام شده، یک پل میان این دو است: خروجی اعتبارسنجی شبکهٔ سنتی به عنوان ورودی تصمیمگیری وامدهندهٔ آنچین. اگر وامدهنده بداند یک ناشر کارت در ماه چه حجمی تراکنش موفق داشته و الگوی بازپرداختش چطور بوده، میتواند خطر را دقیقتر قیمتگذاری کند. مسیر ورود تدریجی ویزا به ریلهای بلاک چین را پیشتر در بررسی پرداختهای خودکار روی اتریوم و چشمانداز بلندمدتش را در پیشبینی پرداختهای ویزا و مسترکارت دنبال کرده بودیم.
جزئیات و اعداد اعلامشده
- حجم تسویهٔ استیبل کوین ویزا از ۲۰ میلیارد دلار در سال عبور کرده است
- این رقم نسبت به سال گذشته ۱۵ برابر شده است
- دادهٔ در دسترس قرار گرفته، دادهٔ شبکهٔ پرداخت VisaNet است
- دریافتکنندهٔ داده، وامدهندگان آنچین هستند
- هدف اعلامشده، تأمین سرمایه در گردش برای ناشران کارتهای کریپتویی است
فراتر از این پنج مورد، جزئیات دیگری منتشر نشده است: زمانبندی اجرا، نام وامدهندگانی که طرف این همکاری هستند، مدل درآمدی ویزا از این داده و سازوکار فنی دسترسی همگی اعلام نشدهاند. رشد ۱۵ برابری هم بیشتر از آنکه نشانهٔ هجوم کاربران خرد باشد، نشانهٔ جابهجایی تسویهٔ نهادی به ریل استیبل کوین است؛ همان مسیری که شرکتهای حواله هم در آن حرکت کردهاند و نمونهاش را در استیبل کوین وسترن یونیون روی سولانا دیدیم.
چرا ناشر کارت کریپتویی به سرمایه در گردش نیاز دارد؟
اینجا نقطهای است که این خبر به تجربهٔ روزمرهٔ کاربر وصل میشود. وقتی با یک کارت کریپتویی خرید میکنید، پول در همان لحظه به فروشنده نمیرسد. ناشر کارت باید فوراً مبلغ را به پذیرنده تعهد کند، اما تسویهٔ واقعی با شبکه چند روز بعد انجام میشود. این فاصله از جیب خود ناشر پر میشود و هرچه تراکنشها بیشتر باشد، حفره بزرگتر است.
راهحل سنتی این حفره، خط اعتباری بانکی بود که برای شرکتهای کریپتویی معمولاً یا در دسترس نیست یا بسیار گران است. جایگزین آنچین وقتی معنا پیدا میکند که وامدهنده به دادهٔ واقعی جریان تراکنش دسترسی داشته باشد. منطق «وام گرفتن بدون فروش دارایی» را پیشتر در وامدهی کوینبیس روی داراییهای کاربران توضیح دادهایم؛ تفاوت اینجا این است که وثیقه جای خود را به سابقهٔ پرداخت میدهد. شکنندگی نقدینگی استیبل کوین هم بخش جداییناپذیر همین معادله است؛ اهمیتش را در ریزش ۱۰ میلیارد دلاری بازار استیبل کوین بررسی کردهایم.
جمعبندی
عبور تسویه استیبل کوین ویزا از ۲۰ میلیارد دلار عددی است که خبر را میسازد، اما آنچه ساختار را عوض میکند اشتراک دادهٔ VisaNet با وامدهندگان آنچین است. اگر این مسیر جلو برود، اعتبارسنجی دیگر فقط بر پایهٔ وثیقهٔ قفلشده نخواهد بود و دیفای به دادهای دسترسی پیدا میکند که تا امروز پشت درهای بستهٔ شبکههای پرداخت مانده بود. برای کاربر ایرانی اثر مستقیم کوتاهمدتی ندارد، ولی جهت حرکت را نشان میدهد: استیبل کوین از ابزار معامله به لایهٔ تسویهٔ نهادی تبدیل میشود. اطلاعات سابقهٔ ورود همین شرکت به حوزهٔ کارت هم در کارتهای کریپتویی ویزا در بریتانیا و آسیا-اقیانوسیه آمده و اعلامهای رسمی شرکت هم در وبسایت رسمی ویزا منتشر میشود.
سوالات متداول
حجم تسویه استیبل کوین ویزا چقدر است؟
این حجم از مرز ۲۰ میلیارد دلار در سال عبور کرده است؛ رقمی که نسبت به سال گذشته ۱۵ برابر شده و نشاندهندهٔ جابهجایی تسویهٔ نهادی به ریل استیبل کوین است.
ویزا چه دادهای را در اختیار وامدهندگان قرار میدهد؟
دادههای شبکهٔ پرداخت آن یعنی VisaNet. مقصد این داده وامدهندگان آنچین هستند تا بتوانند ریسک اعتباری ناشران کارت کریپتویی را دقیقتر ارزیابی کنند.
این تصمیم چه سودی برای ناشران کارت کریپتویی دارد؟
دسترسی به سرمایه در گردش. ناشر باید مبلغ خرید را فوری به پذیرنده تعهد کند در حالی که تسویه با شبکه دیرتر انجام میشود و این فاصله به تأمین مالی نیاز دارد.
