نقشه راه کره جنوبی برای بازار سرمایه توکنایز شده رونمایی شد و برخلاف بیشتر اعلامهای این حوزه، یک برنامهٔ مرحلهای با افق زمانی مشخص است. کمیسیون خدمات مالی این کشور طرحی را ارائه کرده که بازارهای سرمایه سنتی را گامبهگام روی بستر دفاتر کل توزیعشده منتقل میکند. هدف زمانی اعلامشده فوریه ۲۰۲۷ است و تسویهٔ روی زنجیره با استفاده از استیبلکوین بهعنوان آخرین فاز این مسیر تعریف شده است.
نقشه راه کره جنوبی چه ساختاری دارد؟
ویژگی متمایز این طرح، مرحلهای بودن آن است. بهجای یک تغییر یکباره، برنامه اجزای بازار سرمایه را بهترتیب منتقل میکند و تسویه را که حساسترین بخش است، برای پایان نگه میدارد. منطق این ترتیب روشن است: انتقال ثبت مالکیت یک اوراق به دفتر کل توزیعشده ریسک محدودی دارد، اما تغییر لایهٔ تسویه به معنی جابهجایی مسیر واقعی پول است و اشتباه در آن مستقیماً به ثبات بازار ضربه میزند.
این حرکت ادامهٔ مسیری است که این کشور از مدتی پیش آغاز کرده. چارچوب قانونی رمزارز در آنجا وارد فاز دوم شده بود که آن را در فاز دوم قانون چارچوب رمزارز کره جنوبی بررسی کردیم، و پیشتر محدودیت معاملات نهادی هم برداشته شده بود؛ موضوعی که در برداشتهشدن ممنوعیت معاملات نهادی به آن پرداختیم. نقشه راه فعلی گام بعدی همین توالی است، نه یک تصمیم منفرد.
- نهاد مسئول: کمیسیون خدمات مالی کره جنوبی.
- هدف: انتقال بازارهای سرمایه سنتی به بستر دفاتر کل توزیعشده.
- ساختار اجرا: مرحلهای و فازبندیشده، نه یکباره.
- افق زمانی هدف: فوریه ۲۰۲۷.
- فاز پایانی: تسویهٔ روی زنجیره با استیبلکوین.
چرا تسویهٔ استیبلکوینی در فاز آخر قرار گرفته است؟
در ساختار سنتی، ثبت مالکیت و تسویهٔ وجه دو فرایند جدا هستند و همین جدایی، فاصلهٔ زمانی و ریسک طرف مقابل ایجاد میکند. وقتی هر دو روی یک دفتر کل مشترک انجام شوند، تسویه میتواند همزمان و قطعی باشد. اما رسیدن به این نقطه نیازمند یک ابزار پرداخت دیجیتال قابل اتکاست و همین جاست که استیبلکوین وارد میشود. قرار دادن آن در فاز آخر یعنی نهاد ناظر میخواهد ابتدا لایههای سادهتر تثبیت شوند.
این انتخاب یک پیام مقرراتی هم دارد: استیبلکوین در این طرح نه بهعنوان یک دارایی سفتهبازانه بلکه بهعنوان زیرساخت تسویه دیده میشود. نگاه مشابهی در حوزهٔ توکنایز کردن ابزارهای تجاری در همان کشور دیده شده بود که نمونهٔ آن را در توکنایز کردن مطالبات تجاری پوشش دادیم.
این طرح با تحولات مقرراتی دیگر چه تفاوتی دارد؟
مقایسه با آنچه در آمریکا در جریان است تفاوت را روشن میکند. در آمریکا محور اصلی، قانونگذاری دربارهٔ طبقهبندی داراییها و تعیین نهاد ناظر است؛ بحثی که جزئیات آن را در رأیگیری سنا دربارهٔ لایحهٔ کلریتی دنبال کردهایم. اما طرح کره جنوبی از جنس دیگری است: موضوع آن تعیین مالک یا ناظر نیست، بلکه تغییر خود زیرساخت فنی بازار سرمایه است. یکی دربارهٔ قواعد بازی است و دیگری دربارهٔ زمین بازی. نمونهٔ اخذ مجوز رسمی در یک بازار توسعهیافتهٔ آسیایی دیگر را هم در دریافت مجوز صرافی رمزارز در ژاپن پوشش دادیم.
نکتهٔ قابل توجه، همزمانی این طرح با سختگیری در حوزههای دیگر است. همین نهاد ناظر پیشتر دسترسی به یک پلتفرم پیشبینی را مسدود کرده بود که در مسدودسازی یک پلتفرم پیشبینی گزارش شد. این تناقض ظاهری در واقع یک الگوی منسجم است: باز کردن مسیر برای کاربردهای نهادی و بستن مسیر برای کاربردهای سفتهبازانه. مستندات و اطلاعیههای رسمی این نهاد در وبسایت رسمی کمیسیون خدمات مالی کره جنوبی در دسترس است.
جمعبندی اینکه نقشه راه کره جنوبی یکی از مشخصترین برنامههای دولتی برای انتقال بازار سرمایه به بستر بلاک چین است و افق فوریه ۲۰۲۷ آن را از حد یک بیانیهٔ کلی فراتر میبرد. با این حال، همانطور که فازبندی طرح نشان میدهد، بخش سخت کار یعنی تسویهٔ روی زنجیره در انتهای مسیر قرار دارد و آزمون واقعی این برنامه هم همانجاست.
سوالات متداول
نقشه راه کره جنوبی چه هدفی را دنبال میکند؟
انتقال مرحلهای بازارهای سرمایه سنتی این کشور به بستر دفاتر کل توزیعشده، با افق زمانی هدف فوریه ۲۰۲۷ و تسویهٔ روی زنجیره با استیبلکوین بهعنوان فاز پایانی.
چرا تسویهٔ استیبلکوینی در آخرین مرحله قرار گرفته است؟
چون تسویه حساسترین بخش بازار سرمایه است و مستقیماً مسیر واقعی پول را جابهجا میکند. نهاد ناظر ترجیح داده ابتدا لایههای کمریسکتر مثل ثبت مالکیت تثبیت شوند.
این طرح چه تفاوتی با قانونگذاری رمزارز در آمریکا دارد؟
محور قانونگذاری در آمریکا طبقهبندی داراییها و تعیین نهاد ناظر است، اما طرح کره جنوبی زیرساخت فنی خود بازار سرمایه را هدف گرفته است؛ یکی قواعد بازی را تعیین میکند و دیگری زمین بازی را تغییر میدهد.
